HOME_LIST

anyMeta 4.18.26 - Atom module 0.3.2 2012-05-19T11:58:49+02:00 http://www.pelgrimsverhalen.nl/feed/atom/86/nl HOME_LIST http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/3309 2012-05-11T10:29:17+02:00 Het berouw van de pastoor de kostbaarste "sello" in mijn credencial

Hoe een Spaans-analfabeet 'de geest' krijgt én een 'sello'

Wat bekomen van de vermoeiende tocht ga ik op zoek naar een stempel voor onze credencials. De kerk is open en half vol mensen; er gaat dadelijk een begrafenis plaatsvinden. Ik bof dus want meestal zijn de kerken dicht. En met een begrafenis in zicht is de pastoor zeker in de buurt en dus is een stempel in de credencial binnen handbereik. Ik loop door de kerk naar de sacristie. De dorpelingen kijken wat nieuwsgierig, want caminogangers komen hier bijna nooit; de fietsroute wijkt hier af van de wandelroute. In de sacristie een oude heer.”U bent de pastoor?” “ Nee, ik wás de pastoor, maar ik ben gepensioneerd. De pastoor komt zo en dan kunt u een stempel krijgen”, zegt de oud-herder. Ik babbel wat met hem over de camino, maar meer over voetbal en Koeman, Rijkaard enz. Hij kent ze allemaal en weet er van. Een leuke man. Dan komt een tweede god-gewijde man binnen, want hij draagt een boordje. Nee, hij is ook niet de pastoor, maar hij zal de mis mee opdragen; het wordt een mis met 3 heren; de misgewaden liggen al klaar. O ja, natuurlijk, dat had ik kunnen weten. De twee mannen babbelen gezellig en excuseren zich tegenover mij omdat ze gallego praten. Och, voor mij is het allemaal Spaans; ik ben al blij als ik het woord ´sello´ goed kan zeggen. Er worden bloemstukken binnengebracht; een stuk of zes wel. De overledene, een vrouw van 85, was kennelijk geliefd en kennelijk niet onbemiddeld: dus een mis met drie heren en veel bloemstukken. Vervolgens komt een oudere vrouw binnenlopen. Een bazig type. Zij is een soort kosteres naar blijkt en begint gelijk van alles te regelen. Ik herken haar; twee jaar geleden heeft ze ons afgepoeierd toen wij bij haar om een stempel voor onze credencial vroegen. In de richting van de heren geestelijken is ze slijmerig en onderdanig; tegen de bloemenbrengers is ze kortaf en bot; mij bekijkt ze wantrouwend, maar onder de ´bescherming´ van de twee dienaren Gods ben ik voor haar onkwetsbaar. De mis moet intussen toch beginnen, het is al dik 7 uur geweest. Dan zie ik ineens door de open deur van de sacristie de pastoor aan komen lopen. Want dat móet ´m zijn. Hij heeft haast. Een vage groet aan de anderen, mij gunt hij geen blik. Ik wacht even en als mij het ogenblik gunstig lijkt spreek ik hem in mijn beste Spaans aan. Ik ben peregrino, op weg van Valencia naar Santiago en vraag hem om een sello ´por favor´. Zonder zich echt naar mij te wenden of mij een blik waardig te keuren snauwt hij iets dat voor mij wel duidelijk is, al versta ik het niet. Ergernis klinkt in zijn stem. Ik moet de sacristie verlaten en naar buiten. Dat begrijp ik ’natuurlijk’ niet, maar hij herhaalt zijn woorden met stemverheffing. Ik vraag of het misschien mogelijk is om na de mis te komen want ik begrijp dat hij haast heeft. Hij verheft zijn stem nog meer en snauwt dat er hier geen sello te krijgen is; die ga ik maar halen in Cea -dat is toevallig een dagreis terug! Hij krijgt hulp van zijn kosteres die haar kans schoon ziet om bij haar ´jeffe´ een wit voetje te halen en haar afkeer van ondergeschikte (on)gelovigen en haar meesterschap over dezulken te demonstreren. Ze maakt de buitendeur open en als een volleerd vakman-uitsmijter wijst ze met haar gestrekte rechterarm mij de gewenste richting: “sale” -vrij vertaald- : “raus” !! Nu is mijn pelgrimsziel gekwetst. IJzig, maar zo waardig mogelijk zeg ik “tenemos el tiempo” (we hebben de tijd) en voeg er vol waardige maar dreigende verontwaardiging aan toe: “Dios se memorabilisar” (God zal zich dit herinneren). Dan draai ik me om naar de pastoor en herhaal “Dios se memorabilisar”. Onder doodse stilte verlaat ik de sacristie. De arm van de kosteres is naar beneden gezakt. Tine is woest als ik het verhaal vertel; ze herinnert zich de kosteres en haar optreden van twee jaar geleden. Ik denk erover thuis een brief te schrijven aan de pastoor met een afschrift aan zijn bisschop en de ´bevoegde autoriteiten´ in Santiago. We drinken ergens koffie in een bar en lezen de krant. Meer dan 150000 doden in Birma, dá´s pas erg! Terug naar het hostal. Navraag bij de bar leert dat de pastoor naast ons hostal woont. Da´s makkelijk dan heb ik zijn adres alvast. Even later wordt er op onze kamerdeur geklopt. Het barmeisje komt vragen of ik even naar beneden wil komen; de ‘cura’ is er en wil mij spreken. Ik pak gelijk onze credencials want ik voorvoel wat er gaat gebeuren. De pastoor wacht me op met alle nederigheid die een ´zondaar´ maar kan etaleren. Hij biedt zijn verontschuldigingen aan en probeert mij uit te leggen dat hij in grote haast en stress verkeerde daarstraks en dat er van alles dreigde mis te gaan. Maar dat hij dan toch niet zó had mogen doen en dat.... Ik onderbreek hem vriendelijk en zeg dat het zo goed is. Ik klop hem op zijn schouder maar hij begint nogmaals zijn excuses te maken met ´perdona miles veces´en hij wil het hele verhaal nóg eens vertellen. Ik herhaal mijn woorden dat het zo goed is, “gracias a Dios y Santiago”. Hij heeft de stempel en het stempelkussen meegebracht en zorgvuldig stempelt hij onze credencials. Het is aandoenlijk om mee te maken. En met nogmaals zijn excuses verlaat hij het hostal. In alle vriendelijkheid nemen we afscheid van elkaar. Een wonderlijke gebeurtenis. Het is twee dagen voor Pinksteren. Kennelijk heeft de heilige Geest het talenwonder van Pinksteren nog eens dunnetjes willen overdoen en mij – Spaans-analfabeet- de juiste woorden in de mond gelegd. In mijn hoofd begint het ‘Veni creator Spiritus’ spontaan te klinken. Leo Jacobs http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/1136 2008-05-09T00:00:00+02:00 d ARTICLE story 1 http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/3306 2012-05-09T15:54:42+02:00 geraardsbergen - geraardsbergen be 3.87516 50.7707 LOCATION 1 http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/3305 2012-05-14T10:21:47+02:00 Alle wensen naar le Puy-en-Velay

Op vrijdag 27 april zijn alle wensen die bezoekers aan de tentoonstelling Pelgrims. Onderweg naar Santiago de Compostela hebben opgeschreven naar de kathedraal van le Puy-en-Velay gebracht.

<a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/3303/nl"> <img src="http://static.mediamatic.nl/f/rqsh/image/347/3303-400-267.jpg" height="267" width="400" alt="" title="Alle wensen voor het beeld van apostel Jacobus" playable="1"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Alle wensen voor het beeld van apostel Jacobus - Pelgrimsverhalen" href="/page/3303/nl">Alle wensen voor het beeld van apostel Jacobus</a> Wensen De tentoonstelling Pelgrims trok ruim 51.000 bezoekers. Een groot deel van hen liet een wens of een brief voor de heilige Jacobus achter in het museum. De duizenden wensen zijn naar de kathedraal van le Puy-en-Velay gebracht en daar voor het beeld van apostel Jacobus achter gelaten. Onder het beeld staat een kleine houten tafel waar bezoekers aan de kathedraal hun wens kunnen opschrijven en achterlaten. Iedere ochtend geeft de priester na de pelgrimszegen aan iedere vertrekkende pelgrim een wens mee. Een kaarsje is gebrand voor alle bezoekers aan de tentoonstelling. <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/3304/nl"> <img src="http://static.mediamatic.nl/f/rqsh/image/466/3304-267-400.jpg" height="400" width="267" alt="" title="Kaarsje voor alle bezoekers aan de tentoonstelling" playable="1"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Kaarsje voor alle bezoekers aan de tentoonstelling - Pelgrimsverhalen" href="/page/3304/nl">Kaarsje voor alle bezoekers aan de tentoonstelling</a> Le Puy-en-Velay In het groene hart van Frankrijk, de Auvergene, ligt le Puy-en-Velay. Deze middeleeuwse stad is een van de historische startpunten van de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. De route startend in le Puy wordt de Via Podiensis genoemd. Jaarlijks vertrekken meer dan tienduizend pelgrims uit alle windstreken vanaf de kathedraal. 's Ochtends vroeg ontvangen ze daar bij het beeld van de heilige Jacobus de pelgrimszegen. De Kathedraal Notre Dame du Puy dateert uit de vijfde eeuw. Tussen de elfde en de zestiende eeuw vormde de kerk een belangrijk Mariabedevaartsoord. Sinds 1998 staat de kathedraal op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/3301/nl"> <img src="http://static.mediamatic.nl/f/rqsh/image/517/3301-267-400.jpg" height="400" width="267" alt="" title="Kathedraal Le Puy-en-Velay" playable="1"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Kathedraal Le Puy-en-Velay - Pelgrimsverhalen" href="/page/3301/nl">Kathedraal Le Puy-en-Velay</a> Bisschop Godescalk De eerste met naam bekende Franse pelgrim is de bisschop van le Puy, Godescalk. Hij ondernam in 950-951 een pelgrimsstocht naar Compostela. Na zijn terugkeer liet hij op de top van een 'naald' (aiguilhe) ofwel een vulkaan een kapel bouwen gewijd aan aardsengel Michael. De rotspunt was al vele duizenden jaren een heiligdom. Op de top zijn drie prehistorische dolmens geintegreerd in de kapel. Later vereerden de Romeinen Mercurius. Bisschop Godescalc liet de kapel Saint Michel d'Aiguilhe in 962 bouwen. Naast de kathedraal vormde ook deze Romaanse kapel een pelgrimsoord. <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/3302/nl"> <img src="http://static.mediamatic.nl/f/rqsh/image/984/3302-267-400.jpg" height="400" width="267" alt="" title="Schelp voor de kathedraal van le Puy" playable="1"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Schelp voor de kathedraal van le Puy - Pelgrimsverhalen" href="/page/3302/nl">Schelp voor de kathedraal van le Puy</a> - 3.88525 45.0437 4 Alle wensen naar le Puy-en-Velay d d ARTICLE 1 http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/3299 2012-05-08T15:35:52+02:00 Vul de enquête in

Beste bezoeker, Museum Catharijneconvent en het Genootschap van Sint Jacob zijn zeer benieuwd naar jouw mening over de website. Bovendien is het museum erg geïnteresseerd in het verzamelen en presenteren van persoonlijke verhalen.

Met behulp van de website pelgrimsverhalen.nl kijken we of het internet hier een geschikt middel voor is. Wij zouden het zeer op prijs stellen als je ons kunt helpen middels het invullen van een enquête. De enquête bestaat uit 10 vragen en het invullen zal 10 tot 15 minuten duren. Alle antwoorden worden geheel anoniem behandeld. Alvast hartelijk dank voor je medewerking! <a href="http://nl.surveymonkey.com/s/GS5NFRP">Klik hier om mee te doen aan de enquête</a> - Vul de enquête in ARTICLE 1 http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/3291 2012-04-18T13:16:02+02:00 Over Pelgrimsverhalen.nl

Op 23 mei 2011 werd de website www.pelgrimsverhalen.nl gelanceerd. Directe aanleiding vormde de cultuurhistorische tentoonstelling Pelgrims. Onderweg naar Santiago de Compostela (15 okotber 2011 tot en met 26 februari 2012) die Museum Catharijneconvent in Utrecht organiseerde in samenwerking met het Nederlands Genootschap van Sint Jacob. Het genootschap vierde in 2011 het 25-jarig jubileum.

Doel van de website De website is gelanceerd met als doel een (digitaal) platform te creëren voor pelgrims en andere geïnteresseerden. Via de website worden persoonlijk verhalen verzameld en ontsloten van (Nederlandse) pelgrims. De site is voor Museum Catharijneocnvent bovendien een nieuwe manier om in contact te komen met het publiek. Niet alleen omdat er naast een fysieke tentoonstelling nu een uitgebreide digitale exponent was, maar vooral omdat hij voor het museum een nieuwe wijze van verzamelen inluidt. Namelijk het verzamelen van immaterieel erfgoed: de herinneringen, de emoties en de ervaringen verpakt in (persoonlijke) verhalen. Lees meer over de <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/1155/nl">tentoonstelling</a>. Meedoen Sinds 23 mei 2011 hebben 423 bezoekers een profiel aangemaakten zijn er 350 verhalen en artikelen op de website verschenen. Dit is een behoorlijk aantal. Ter vergelijking: bij de website buurtwinkels.nl, ontwikkeld door het Amsterdam Museum, zijn sinds de lancering in 2009 ruim 500 verhalen op de website geplaatst. Bezoekers aan de site kunnen verhalen meelezen en <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/158/nl">zelf plaatsen</a>. Door middel van trefwoorden zijn onderwerpen eenvoudig op te zoeken. Bezoekers kunnen reacties achterlaten en content ‘liken’ en delen via facebook en twitter. Iedere bezoeker die een profiel heeft aangemaakt op de site kan een verhaal uploaden. Op de website staat vermeld hoe dit in zijn werk gaat. Ook zijn er <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/1025/nl">schrijftips</a> opgenomen die de leesbaarheid van de verhalen moeten bevorderen. Zodra een verhaal is geplaatst, kan deze worden voorzien van trefwoorden, relaties met andere personen, illustraties en een locatie die vervolgens zichtbaar wordt op de interactieve <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/search/113/nl">kaart</a>, gebaseerd op Google Maps. De gemarkeerde locatie kan worden voorzien van historische en actuele informatie. De geplaatste content heeft inmiddels betrekking op allerlei deelonderwerpen: cultuur, ontmoetingen, geschiedenis, natuur, religie, spiritualiteit. Daarnaast bevat de website algemene informatie over het <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/104/nl">Nederlands Genootschap van Sint Jacob</a>, <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/188/nl">Museum Catharijneconvent</a> en kunnen <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/253/nl">objecten</a> uit de museumcollectie worden bekeken. - Over Pelgrimsverhalen.nl ARTICLE 1 http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/3285 2012-05-08T14:47:43+02:00 Contact

Heb je een directe vraag voor de redactie of heb je hulp nodig ga dan direct naar het blokje Redactie. Onder het blokje Veelgestelde vragen en opmerkingen kun je kijken of er een antwoord wordt gegeven op jouw hulpvraag.

- Contact SET 1 http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/3283 2012-05-08T14:44:34+02:00 Vragen en opmerkingen n.a.v. de enquête

Uit de <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/2668/nl">enquête</a> kwam een aantal vragen en opmerkingen met betrekking tot de website Pelgrimsverhalen.nl naar voren. Hieronder geeft de redactie een antwoord.

Algemeen De redactie beantwoordt in de lijst vast niet alle vragen van bezoekers aan de site. Heb je problemen met inloggen? Heb je twijfels over privacy? Heb je last van een spammer? Wil je je zichtbaarheid vergroten, of juist verkleinen? Grote kans dat je <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/239/nl">hier</a> antwoord vindt op deze vragen. Heb je vragen over de opmaak van je verhaal kijk dan eens bij de <a href="http://www.mediamatic.net/81347/nl/opmaak-codes-in-anymeta">Opmaaktips</a>. Vind je jouw vraag of opmerking hieronder niet terug of kom je er nog steeds niet uit neem dan contact op met iemand van de <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/445/nl">redactie</a> of met Museum Catharijneconvent via 030 231 38 35 of <a href="mailto:info@catharijneconvent.nl">info [at] catharijneconvent.nl</a> o.v.v. Pelgrimsverhalen. Vragen van gebruikers: Ik vind de site onoverzichtelijk. De hoofnavigatie telt 10 buttons. Wat vind je onder welke button? <ul> <li><a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/">Pelgrimsverhalen</a>: Homepgae</li> <li><a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/3285/nl">Contact</a>: namen en gegevens van de redactieleden en deze lijst met vragen en opmerkingen.</li> <li><a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/158/nl">Doe mee</a>: informatie over het aanmaken van een profiel en het schrijven en toevoegen van een verhaal.</li> <li><a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/188/nl">Museum Catharijneconvent</a>: praktische informatie over het museum.</li> <li><a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/104/nl">Genootschap</a>: praktische informatie over het Nederlands Genootschap van Sint Jacob.</li> <li><a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/2368/nl">Verhalen</a>: opsomming van - in volgorde van toevoegen - alle verhalen die de site bevat.</li> <li><a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/113/nl">Kaart</a>: locaties waar de verhalen zich afspelen.</li> <li><a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/253/nl">Kunstwerken</a>: beschrijvingen van objecten gerelateerd aan het pelgrimeren in de collectie van Museum Catharijneconvent.</li> <li><a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/2668/nl">Enquête</a>: vragenlijst voor bezoekers en gebruikers van deze website.</li> <li><a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/206/nl">Met dank aan</a>: dankbetuiging aan alle partijen die ervoor hebben gezorgd dat deze website tot stand is gekomen.</li> </ul> <ul> <li>Zoekfuntie: via de zoekfunctie rechts bovenin kun je zoeken op trefwoorden, persoonsnamen en locaties.</li> </ul> <ul> <li>Overeenkomstige dingen: de rechterkolom Overeenkomstige dingen toont altijd verhalen over hetzelfde thema of onderwerp of van dezelfde auteur. Voegt een auteur trefwoorden of een locatie aan zijn of haar verhaal toe, dan wordt die rechter kolom automatisch gevuld met overeenkomstige bijdragen.</li> </ul> Hoe lang blijft de site nog bestaan? Vooralsnog blijft de website nog minimaal drie jaar bestaan. Museum Catharijneconvent wil naast de pelgrimsverhalen ook andere verhalen verzamelen die gerelateerd zijn aan objecten en thema's uit de museumcollectie. Hiervoor zullen aparte themasites worden ontwikkeld met dezelfde techniek, AnyMeta, als de bestaande site. Hoe voeg ik een verhaal toe? Een uitgebreide beschrijving vind je <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/page/178/nl">hier</a>. Hoe plaats ik een video? Een filmpje van YouTube of Vimeo voeg je toe door te klikken op 'afbeelding toevoegen' en dan te kiezen voor 'meer opties'. Plak vervolgens het gehele adres van de YouTube of Vimeo-pagina in 'De afbeelding staat op het internet'. Je kunt ook YouTube- of Vimeo-filmpjes in de lopende tekst van je artikel plaatsen, met gebruik van de volgende codes: <ul> <li>Voor YouTube gebruik je de id van het filmpje. Dit is de code achter het = teken in het adres van de YouTube pagina.</li> <li>Voor Vimeo geldt hetzelfde. Hier gebruik je de code die direct achter de vimeo.com url staat.</li> </ul> Zie ook de <a href="http://www.mediamatic.net/81347/nl/opmaak-codes-in-anymeta">Opmaaktips</a>. Hoe vind ik mijn verhaal terug? Alle bijdragen worden na publicatie door de auteur automatisch in de verhalenlijst geplaatst onder de button <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/search/2368/nl">Verhalen</a>. Je kunt met de zoekfunctie, rechts bovenin, specifieke verhalen zoeken op trefwoorden, plaatsnamen of je eigen naam. Staan er ook verhalen van fietspelgrims op de site? Zoek op het trefwoord 'fiets' via de zoekfunctie rechts bovenin. Je krijgt dan een lijst met alle verhalen en afbeeldingen van fietspelgrims. Ben je zelf fietspelgrim? Wees welkom om je eigen verhalen en foto's toe te voegen. Kunnen sommige verhalen niet worden ingekort? De website geeft geen limiet aan het aantal woorden. De redactie adviseert om een verhaal binnen maximaal 500 woorden te schrijven, zodat het prettig leesbaar blijft. Het is aan de auteur zelf om zich daar aan te houden. Je kunt ook de auteur zelf feedback geven via het reactieformulier. Ik wil graag een beter onderscheid in de verschillende verhalen. Iedereen die een verhaal schrijft, kan zelf trefwoorden toekennen. Dit zorgt ervoor dat verhalen makkelijk vindbaar zijn. Ook verschijnen bij het lezen van een verhaal bijdragen met dezelfde trefwoorden in de rechter kolom. Dit is de enige manier om onderscheid aan te brengen in de typen verhalen. Kunnen de verhalen worden gewisseld? Alle verhalen komen op volgorde van toevoegen automatisch in de verhalenlijst onder de button <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/search/2368/nl">Verhalen</a>. Wordt er een nieuw verhaal toegevoegd, dan verschijnt die als eerste in de lijst. De techniek staat niet toe dat verhalen op een andere manier verspringen. Ik wil graag een limiet voor de te plaatsen verhalen. De website geeft mensen de ruimte om zoveel verhalen te plaatsen als ze zelf willen. De redactie legt hierin geen beperking op. Via de <a href="http://www.pelgrimsverhalen.nl/search/113/nl">landkaart</a> of het zoeken op trefwoord of plaatsnaam via de zoekfunctie is het eenvoudig om ook verhalen van andere auteurs op te zoeken. Ik mis een forum. In principe kan er er een forum of gastenboek worden toegevoegd. Deze opmerking zal worden besproken in de redactie. - Vragen en opmerkingen n.a.v. de enquête ARTICLE text 1 http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/3273 2012-04-17T20:15:31+02:00 Het virus van het pelgrimspad

De weg eindigt niet bij Santiago de Compostella.

Aanloop We kamperen -natuurlijk in een tent- in de buurt van Saint Flour en maken een rondrit om de omgeving te verkennen. Bij het zien van het kerkje in Saint-Urzice stop je vanzelf: een juweel uit de 13e eeuw. Een oud tekstbordje vermeldt dat deze kerk een halte was op de Via Podiensis. Heb ik me dan vergist? Ik heb het laatste deel van de Camino gelopen en sindsdien zoek ik bij het kamperen in Zuid-Frankrijk altijd op hoe de oude pelgrimsroutes lopen, waar de pleisterplaatsen liggen. We beliepen paden in de buurt van Puy en Congues, van Arles en St. Guilhelm de Desert (Via Tolosana). Volgens mij is in deze buurt Nasbinals een bekende halte. En de Dômerie d'Aubrac. Weken vroeger de pelgrims uit naar Saint-Urzice vanwege een beroemde relekwie? Verloop Marieke heeft me bij de kerk van Nasbinals afgezet. Zij zal mij, na haar bezoek aan de bekende messenfabriek in Laguiole, ophalen bij de Dômerie d 'Aubrac. Prachtig land, onaf. De koeien grazen en herkauwen, mooi weer. Pelgrims en andere wandelaars verhalen over kou, mist, regenvlagen en bemodderde paden. Lopend herleeft de geschiedenis. Rijdt daar in blauwe heuvelschaduw een tweetal kruisridders van de orde 'Notre Dame des Pauvres'? Zij komen van de hoofd-commanderij Dômerie d'Aubrac. Daar loop ik nu heen. Een Vlaamse burggraaf werd op een pelgrimstocht overvallen, hij genas van zijn wonden en stichtte met een paar getrouwen op deze gevaarlijke hoogvlakte een opvangscentrum voor pelgrims op weg naar Santiago de Compestella, Rome of Jerusalem. (In deze streek kwamen diverse pelgrimsroutes bij elkaar.) Hij trok ook wat krijgshaftige heren aan om rond de uitwaaierende paden de pelgrims en de arme bewoners van deze streek tegen rondstruinend geboefte te beschermen. Op het hoogtepunt van de Dômerie met abdij en kerk, met hospitaal en pelgrimsruimten, verbleven in de hoofd- en deelcommanderijen (naast wat kruisridders) vele priesters, lekebroeders en -zusters. De abdij en de over het land verdeelde boerderijen boden werk en onderdak aan zonen 'zonder erfrecht'. Ik wandel door de landerijen die vroeger in het bezit waren van dat bolwerk van de orde 'O.L.V. der Armen'. Wat zou ik gedaan hebben als zoon zonder kans op een erfdeeltje? Een monnik worden? Ik ben ongeletterd en niet geschikt voor de drie geloften. Lekebroeder worden? Nee, liever een stoere kruisridder. Geen kans, je bent niet van adel, je behoort zelfs niet tot de kale landadel! Het wandelen maakt ruimte in het hoofd: de fantasie slaat op hol. Een wandelritme nodigt toch uit tot meditatie? Vandaag niet. Na uren lopen zie ik in de verte de Dômerie. Wat ervan over is: een zware toren, dito kerk. Lodewijk XIV confisceerde de commanderij en verdeelde de uitgebreide bezittingen tussen zijn vertrouwelingen. De Franse revolutie (1792) deed de rest. Uitloop Ik kuier nog wat rond met mijn vrouw. Mooi oord, gewijde plek en de kruidentuin verpietert. Welk deel van welk pelgrimspad beloop ik tijdens de volgende kampeervakantie? http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/2797 ARTICLE story 1 http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/3264 2012-05-13T14:02:05+02:00 De laatste dag Een goed gevoel

We gaan ooit terug

De laatste dag van onze tocht gingen we naar de pelgrimsmis. Eerst 5 km. lopen om een beetje af te kicken. We moesten om naar binnen te kunnen onze rugzakken afgeven, maar daar hadden we niet zo’n zin in, omdat er allerlei attributen inzaten, die we nodig hadden en ook niet wilden kwijtraken. We probeerden nog wat, maar uiteindelijk moesten we toch aan de bureaucratie van het leger bewakers van de kathedraal toegeven. Binnen werden we gesommeerd om achter een pilaar te gaan staan, omdat we anders in het gangpad stonden, ook dat beviel ons niet zo en we besloten de mis te verlaten en op een later tijdstip in een wat rustiger periode terug te komen.Voor het verlaten van de kathedraal zagen we wonder boven wonder nog de pelgrim die Greet in Hospital had teruggebracht naar zijn moeder. Dat hadden we nooit gedacht!! Op een later tijdstip hebben we uitgebreid in de kathedraal rondgesnuffeld en de kaarsen opgestoken die we aan vele mensen hadden beloofd. Vervolgens hebben we onze welverdiende Compostela gehaald en nog wat laatste inkopen gedaan. Op de terugweg gingen we een pizza eten, we vonden die nogal duur. Het bleek dat in Spanje de pizza’s per stuk meestal voor een familie van een man of vier bedoeld zijn, moet je maar weten! Dan vroeg naar bed om ’s nachts om vier uur de weg naar huis te aanvaarden. In april 2012 ga ik weer terug, wellicht heb ik nog wat vergeten. Misschien vind ik nog een pareltje op de weg van Porto naar Santiago/Finisterre….. Frans van de Logt http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/2871 ARTICLE story 1 http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/3262 2012-04-02T21:12:51+02:00 Santiago We zijn er

Een beetje anticlimax

De eerste blik op Santiago kregen we vanaf de Monte de Gozo (berg van de vreugde). We gingen even zitten bij de kapel van St Marcus voor wat laatste drinken, en daalden af. De berg is sinds 1989, na een bezoek van de paus volgebouwd met betonnen complexen, als toenmalig onderkomen voor de bezoekers. Jammer… We besloten eerst onze slaapplaats te regelen en dan verder te gaan zonder zware rugzak de laatste 5 km. naar Santiago. De historische binnenstad vonden we mooi, vooral in en rond de kathedraal. Het ʺ gedoe ʺ met allerlei winkeltjes en stalletjes vonden we minder, maar dat moesten we als bezoeker maar accepteren. We besloten om de voorlaatste dag met de bus naar Finisterre te gaan en de dag voor vertrek nog even een stukje Santiago te doen met een pelgrimsmis en de noodzakelijke kadootjes kopen. Met de bus naar Finisterre was nog een hele klus. We liepen eerst naar het busstation en moesten vervolgens 3 uur naar Finisterre hobbelen. Overigens wel een reis die de moeite waard was. Vanaf Finisterre nog 5 km. lopen naar het echte einde van de camino bij Cabo Finisterre, de vuurtoren. Daar was voor mij ook het gevoel dat het klaar was. Stil, ruig en behoorlijk wat wind, maakten dit oord wel heel mysterieus. Het verbranden van een kledingstuk, lukte ons niet vanwege de wind, dus bonden we dat maar aan de grote telefoonpaal ter plaatse, waar veel meer kledingstukken wapperden. Na dit ritueel was mijn camino althans voor dit jaar echt afgesloten. We dronken nog wat in het plaatselijk restaurantje en daalden weer af naar Finisterre om vervolgens naar Santiago te hobbelen. Frans van de Logt http://www.pelgrimsverhalen.nl/id/2871 ARTICLE story 1